Iniekcje wypełniaczy należą do procedur medycznych i pozostają w kompetencjach lekarza. Ta różnica ma znaczenie praktyczne – zarówno dla kwalifikacji, jak i dla postępowania w razie powikłania.
Czym różnią się preparaty stosowane w okolicy ust
Kwas hialuronowy to polisacharyd występujący naturalnie w skórze właściwej, wiążący cząsteczki wody i współtworzący macierz międzykomórkową. Preparaty iniekcyjne zawierają jego usieciowaną postać, dzięki czemu żel dłużej utrzymuje się w tkance i stawia opór siłom mechanicznym. Poszczególne wypełniacze różnią się stopniem usieciowania, spójnością oraz parametrem opisującym twardość żelu. Preparaty miękkie i silnie uwodnione stosuje się do nawilżenia oraz poprawy jakości czerwieni wargowej, gęstsze – do odbudowy objętości i podkreślenia konturu. Dobór produktu zależy od anatomii, grubości tkanek i zamierzonego rezultatu, dlatego różne osoby przy tym samym oczekiwaniu mogą otrzymać inny preparat. Cele zabiegu bywają zresztą odmienne niż samo zwiększenie objętości. Wśród najczęściej realizowanych wymienia się: – nawodnienie suchej i spierzchniętej czerwieni wargowej, – wyrównanie asymetrii między stroną prawą a lewą, – uniesienie opadających kącików ust, – odtworzenie zatartego z wiekiem konturu i łuku Kupidyna, – wygładzenie drobnych zmarszczek promienistych wokół ust, – uzupełnienie ubytku objętości wynikającego z zaniku tkanek. Powiększanie ust stanowi zatem tylko jeden z wariantów tak rozumianego modelowania, a u części osób zgłaszających się na konsultację właściwym rozwiązaniem okazuje się preparat nawilżający zamiast wypełniacza budującego objętość.
Kwalifikacja, przebieg wizyty i techniki podania
Wizyta rozpoczyna się od wywiadu medycznego. Znaczenie mają choroby autoimmunologiczne, skłonność do nawrotowej opryszczki, zaburzenia krzepnięcia, przyjmowane leki, przebyte iniekcje w tej okolicy oraz obecność wypełniaczy trwałych, które zmieniają zasady postępowania. Zabiegu nie wykonuje się w ciąży i w okresie karmienia, przy aktywnej infekcji skóry lub błony śluzowej, w stanach zapalnych jamy ustnej ani przy nierealistycznych oczekiwaniach co do rezultatu. Znieczulenie zapewnia krem z lidokainą nakładany przed procedurą, a większość preparatów zawiera dodatkowo środek znieczulający. W wybranych przypadkach stosuje się blokadę nerwową. Podanie odbywa się igłą lub kaniulą – ta druga ogranicza ryzyko zasinień oraz uszkodzenia naczynia, choć nie eliminuje go całkowicie. Techniki różnią się przebiegiem i przeznaczeniem. Deponowanie liniowe wykorzystuje się do odtworzenia konturu, podanie punktowe – do budowania objętości w wybranych sektorach, a metody z podparciem pionowym służą uwypukleniu czerwieni bez nadmiernego poszerzania wargi. Cała procedura trwa zwykle od kilkunastu do trzydziestu minut wraz z przygotowaniem. Zabiegi z zakresu medycyny estetycznej wykonuje w krakowskiej klinice Bona Dea, działającej także w obszarze ginekologii estetycznej i chirurgii jednego dnia, zespół lekarski. W zakresie usług placówki znajduje się wypełnianie i nawilżanie ust, w tym powiększanie ust w Krakowie poprzedzone konsultacją i doborem preparatu.
Pierwsze doby, ocena rezultatu i sytuacje alarmowe
Bezpośrednio po iniekcji pojawia się obrzęk, który zwykle narasta w ciągu pierwszej doby, a następnie ustępuje w ciągu kilku dni. Zasinienia, tkliwość uciskowa i przejściowa nierówność w obrębie tkanki należą do typowych następstw i nie świadczą o nieprawidłowym przebiegu zabiegu. Z tego powodu ocena rezultatu możliwa jest dopiero po około dwóch tygodniach, gdy preparat ulegnie integracji z tkanką. Zalecenia okołozabiegowe obejmują chłodne okłady w pierwszych godzinach, powstrzymanie się od intensywnego wysiłku, sauny, solarium i alkoholu przez kilka dni, ograniczenie masażu okolicy oraz odroczenie zabiegów z użyciem wysokiej temperatury. Osoby z nawracającą opryszczką wargową otrzymują niekiedy profilaktykę przeciwwirusową ustaloną przez lekarza przed procedurą. Trwałość efektu jest zmienna osobniczo. Zależy od rodzaju preparatu, ilości podanego materiału, tempa metabolizmu oraz aktywności mięśni w tej okolicy, dlatego żadna deklaracja o z góry określonym czasie utrzymywania się rezultatu nie ma podstaw. Odrębną kwestię stanowią powikłania. Do rzadkich należą trwały obrzęk, wyczuwalne zgrubienia, reakcja zapalna o późnym początku oraz zamknięcie naczynia krwionośnego prowadzące do niedokrwienia tkanki. To ostatnie zdarzenie wymaga natychmiastowego działania, a jego objawy – silny ból nieproporcjonalny do zabiegu, blednięcie skóry, siateczkowate przebarwienie lub zaburzenia widzenia – są wskazaniem do pilnego kontaktu z lekarzem wykonującym iniekcję. Możliwość szybkiego podania preparatu rozpuszczającego kwas hialuronowy pozostaje jednym z argumentów za wykonywaniem takich procedur w placówce medycznej.
